Learn Greek

Monday, 15 September 2014

TV - Loxandra - Iordanidou

Literature – Iordanidou - Tenses

1. Underline the Past Continuous in the text in the indicative mood.

2. Then, form the verb in all the tenses of the indicative mood in the appropriate person and number.

Όλα ήταν ωραία στη ζωή, και όσο γερνούσε, τόσο πιο πολύ όλα τ’ αγαπούσε η Λωξάντρα.
Αγαπούσε το Μακροχώρι, με τ’ ανοιχτό το πέλαγος και τα ωραία του θαλασσινά: τα στρείδια του, τα χτένια του, τον αστακό του...
Αγαπούσε το Βόσπορο με τα μεγάλα μέγαρα, που τα σκαλοπάτια τους κατέβαιναν ίσαμε τον πάτο της θάλασσας. Με τα χιλιόχρονα πλατάνια, τις καστανιές, τα ωραία τρεχούμενα νερά, τα άγρια ρέματα, που κουβαλούσανε μπουλούκι το ψάρι απ’ τη Μαύρη Θάλασσα: τον κέφαλο, το καλκάνι, τον ξιφιό...
Αγαπούσε τα Πριγκιπόνησα με τους πευκώνες τους και τα ήρεμα γαλανά τους νερά.
Η Λωξάντρα αγαπούσε ολάκερη την Πόλη, και την άνοιξη την πολίτικια που έφερνε το Πάσχα, έφερνε και τη γιορτή της. Έφερνε και το τριαντάφυλλο του Απρίλη (ωφέλιμο στη δυσκοιλιότητα), το μαγιάτικο τριαντάφυλλο (τη ροδοζάχαρη), το φραγκοστάφυλο (δροσιστικό στον πυρετό).
Αγαπούσε το καλοκαίρι, που βγάζανε το τραπέζι τους στον κήπο και τρώγανε κάτω απ’ τον πλάτανο. Εκεί που κάθουνταν τότες που ήταν νέα και έκανε τα ραψίματά της, και περίμενε ν’ ακούσει τη φωνή του βαρβάτου βόσνου παγωτοπώλη – του ντοντουρματζή.
- Ντον – ντουρμά καϊμάκ! Φώναζε ο ντοντουρματζής, και τρέχανε τότες τα παιδιά με πιάτα και φλιτζάνια στο χέρι, να πάρουνε το απογευματινό τους το παγωτό.
Πώς να μην αγαπά την Πόλη, που της χάρισε μια τόσο ωραία ζωή, μια ζωή τόσο γεμάτη, που να μη σε φτάνει το εικοσιτετράωρο για να χαρείς.
Μαρία Ιορδανίδου, "Λωξάντρα”, Εστία: Αθήνα 1963, σσ. 83-84.

Key to exercise

	ΟΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΝΣ.	είναι
ΠΡΤ.	ήταν
ΣΤΙΓ.ΜΕΛ.	θα είναι
ΣΥΝ.ΜΕΛ.	θα είναι
ΑΟΡ.	ήταν
ΠΑΡ.	(έχει υπάρξει - έχει γίνει)
ΥΠΕΡ.	(είχε υπάρξει - είχε γίνει)
ΣΥΝΤ.ΜΕΛ.	(θα έχει υπάρξει - θα έχει γίνει)

	ΟΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΝΣ.	γερνά(ει)
ΠΡΤ.	γερνούσε - γέρναγε
ΣΤΙΓ.ΜΕΛ.	θα γεράσει
ΣΥΝ.ΜΕΛ.	θα γερνάει - θα γερνά
ΑΟΡ.	γέρασε
ΠΑΡ.	έχει γεράσει
ΥΠΕΡ.	είχε γεράσει
ΣΥΝΤ.ΜΕΛ.	θα έχει γεράσει

	ΟΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΝΣ.	αγαπά(ει)
ΠΡΤ.	αγαπούσε
ΣΤΙΓ.ΜΕΛ.	θα αγαπήσει
ΣΥΝ.ΜΕΛ.	θα αγαπά(ει)
ΑΟΡ.	αγάπησε
ΠΑΡ.	έχει αγαπήσει
ΥΠΕΡ.	είχε αγαπήσει
ΣΥΝΤ.ΜΕΛ.	θα έχει αγαπήσει

	ΟΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΝΣ.	κατεβαίνουν(ε)
ΠΡΤ.	κατέβαιναν
ΣΤΙΓ.ΜΕΛ.	θα κατεβούν - θα κατέβουν
ΣΥΝ.ΜΕΛ.	θα κατεβαίνουν
ΑΟΡ.	κατέβηκαν
ΠΑΡ.	έχουν κατεβεί – έχουν κατέβει
ΥΠΕΡ.	είχαν κατεβεί – είχαν κατέβει
ΣΥΝΤ.ΜΕΛ.	θα έχουν κατεβεί – θα έχουν κατέβει

	ΟΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΝΣ.	κουβαλάν(ε) - κουβαλούν
ΠΡΤ.	κουβαλούσαν - κουβάλαγαν
ΣΤΙΓ.ΜΕΛ.	θα κουβαλήσουν
ΣΥΝ.ΜΕΛ.	θα κουβαλάν(ε) – θα κουβαλούν
ΑΟΡ.	κουβάλησαν
ΠΑΡ.	έχουν κουβαλήσει
ΥΠΕΡ.	είχαν κουβαλήσει
ΣΥΝΤ.ΜΕΛ.	θα έχουν κουβαλήσει

	ΟΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΝΣ.	βγάζουν(ε)
ΠΡΤ.	έβγαζαν - βγάζανε
ΣΤΙΓ.ΜΕΛ.	θα βγάλουν
ΣΥΝ.ΜΕΛ.	θα βγάζουν
ΑΟΡ.	έβγαλαν - βγάλανε
ΠΑΡ.	έχουν βγάλει
ΥΠΕΡ.	είχαν βγάλει
ΣΥΝΤ.ΜΕΛ.	θα έχουν βγάλει

	ΟΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΝΣ.	τρώνε – τρων
ΠΡΤ.	έτρωγαν - τρώγανε
ΣΤΙΓ.ΜΕΛ.	θα φάνε
ΣΥΝ.ΜΕΛ.	θα τρώνε
ΑΟΡ.	έφαγαν - φάγανε
ΠΑΡ.	έχουν φάει
ΥΠΕΡ.	είχαν φάει
ΣΥΝΤ.ΜΕΛ.	θα έχουν φάει

	ΟΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΝΣ.	κάθεται
ΠΡΤ.	καθόταν – (κάθουνταν)
ΣΤΙΓ.ΜΕΛ.	θα καθίσει – θα κάτσει
ΣΥΝ.ΜΕΛ.	θα κάθεται
ΑΟΡ.	κάθισε - έκατσε
ΠΑΡ.	έχει καθίσει – έχει κάτσει
ΥΠΕΡ.	είχε καθίσει – είχε κάτσει
ΣΥΝΤ.ΜΕΛ.	θα έχει καθίσει – θα έχει κάτσει

	ΟΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΝΣ.	κάνει
ΠΡΤ.	έκανε
ΣΤΙΓ.ΜΕΛ.	θα κάνει
ΣΥΝ.ΜΕΛ.	θα κάνει
ΑΟΡ.	έκανε
ΠΑΡ.	έχει κάνει
ΥΠΕΡ.	είχε κάνει
ΣΥΝΤ.ΜΕΛ.	θα έχει κάνει

	ΟΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΝΣ.	περιμένει
ΠΡΤ.	περίμενε
ΣΤΙΓ.ΜΕΛ.	θα περιμένει
ΣΥΝ.ΜΕΛ.	θα περιμένει
ΑΟΡ.	περίμενε
ΠΑΡ.	-
ΥΠΕΡ.	-
ΣΥΝΤ.ΜΕΛ.	-

	ΟΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΝΣ.	φωνάζει
ΠΡΤ.	φώναζε
ΣΤΙΓ.ΜΕΛ.	θα φωνάξει
ΣΥΝ.ΜΕΛ.	θα φωνάζει
ΑΟΡ.	φώναξε
ΠΑΡ.	έχει φωνάξει
ΥΠΕΡ.	είχε φωνάξει
ΣΥΝΤ.ΜΕΛ.	θα έχει φωνάξει

	ΟΡΙΣΤΙΚΗ
ΕΝΣ.	τρέχουν(ε)
ΠΡΤ.	έτρεχαν - τρέχανε
ΣΤΙΓ.ΜΕΛ.	θα τρέξουν(ε)
ΣΥΝ.ΜΕΛ.	θα τρέχουν(ε)
ΑΟΡ.	έτρεξαν – τρέξανε
ΠΑΡ.	έχουν τρέξει
ΥΠΕΡ.	είχαν τρέξει
ΣΥΝΤ.ΜΕΛ.	θα έχουν τρέξει

Friday, 8 August 2014

Photograph - Halkidiki

Grammar Exercises: Past continuous or Past simple?

Fill in the gaps with the verb in the appropriate tense

Ο Μιχαλάκης ……………(τραβάω) τα μαλλιά της αδερφής του για πολλή ώρα κι αυτή …………… (αρχίζω) να κλαίει.
…………… (αυτός, τσιμπάω) βιαστικά μετά τη δουλειά κι …………… (αυτός, φεύγω) βιαστικός.
Της …………… (εγώ, τηλεφωνώ) αρκετές φορές χτες αλλά δεν την …………… (εγώ, βρίσκω) στο σπίτι.
…………… (αυτά, χαιρετώ) για πολλή ώρα και δεν …………… (αυτά, θέλω) να αποχωριστούν τον πατέρα τους που …………… (αυτός, φεύγω) σε επαγγελματικό ταξίδι.
…………… (εσύ, κολυμπώ) χτες στην πισίνα;
…………… (εμείς, ακουμπώ) στο περβάζι του παραθύρου με το βασιλικό και …………… (εμείς, αγναντεύω) την ήρεμη θάλασσα.
Ποια ομάδα …………… (νικώ) τελικά;
Χτες αργά το βράδυ οι αστυνομικοί …………… (κυνηγώ) το δραπέτη στο κέντρο της Αθήνας αλλά δυστυχώς αυτός …………… (ξεφεύγω).
Τι …………… (εσύ, φοράω) χτες στο πάρτι γενεθλίων σου;
…………… (εσείς, περνώ) καλά στις διακοπές σας;
Άνοιξε! Κάποιος …………… (χτυπώ) την πόρτα.
…………… (εσείς, ρωτώ) πότε φεύγει το πλοίο για τη Σαντορίνη;

Key to exercise

Ο Μιχαλάκης τραβούσε τα μαλλιά της αδερφής του για πολλή ώρα κι αυτή άρχισε να κλαίει.
Τσίμπησε βιαστικά μετά τη δουλειά κι έφυγε βιαστικός.
Της τηλεφώνησα αρκετές φορές χτες αλλά δεν την βρήκα στο σπίτι.
Χαιρετούσαν για πολλή ώρα και δεν ήθελαν να αποχωριστούν τον πατέρα τους που έφευγε σε επαγγελματικό ταξίδι.
Κολύμπησες χτες στην πισίνα;
Ακουμπούσαμε στο περβάζι του παραθύρου με το βασιλικό και αγναντεύαμε την ήρεμη θάλασσα.
Ποια ομάδα νίκησε τελικά;
Χτες αργά το βράδυ οι αστυνομικοί κυνήγησαν το δραπέτη στο κέντρο της Αθήνας αλλά δυστυχώς αυτός ξέφυγε.
Τι φορούσες χτες στο πάρτι γενεθλίων σου;
Περάσατε καλά στις διακοπές σας;
Άνοιξε! Κάποιος χτύπησε την πόρτα.
Ρωτήσατε πότε φεύγει το πλοίο για τη Σαντορίνη;

Sunday, 3 August 2014

Grammar Exercises - Imperative

Fill in the gaps with the imperative

…………. (λέω, β΄ εν.) γρήγορα ό,τι έχεις να πεις.
Μερούλα, …………. (τρώω, β΄ εν.) το φαγητό σου.
…………. (παίρνω, β΄ πλ.) βαθιά ανάσα και μετά …………. (βουτάω, β΄ πλ.). Η θέα στο βυθό της θάλασσας είναι μαγευτική.
…………. (στέκομαι, β΄ εν.) ίσια. Πώς αλλιώς να σε μετρήσω;
…………. (ανεβαίνω, β΄ εν.) στην καρέκλα και …………. (πιάνω, β΄ εν.) το βιβλίο που σου ζήτησα.
…………. (πηγαίνω, β΄ πλ.) αριστερά, μετά στο δεύτερο στενό δεξιά και απέναντι από το ανθοπωλείο θα δείτε την κλινική.
…………. (περιμένω, β΄ εν.) ένα λεπτό να σου εξηγήσω.
…………. (κοιτάζω, β΄ εν.) πόσο χαρούμενος είναι.
…………. (αφήνω, β΄ πλ.) τα λόγια και …………. (ξεκινάω, β΄ πλ.) τη δουλειά.
…………. (κατεβαίνω, β΄ πλ.) γρήγορα από τα ποδήλατά σας και γρήγορα για μπάνιο.
…………. (πίνω, β΄ εν.) λίγο νερό να ξεδιψάσεις.
…………. (βγαίνων, β΄ πλ.) έξω από την κρυψώνα σας τώρα αμέσως.
…………. (κάθομαι, β΄ εν.) λίγο να ξεκουραστείς.
…………. (βρίσκω, β΄ εν.) μου το τηλέφωνο του Άλκη, σε παρακαλώ.
…………. (μπαίνω, β΄ πλ.) στο αυτοκίνητο να φύγουμε.
…………. (ακούω, β΄ εν.) το αηδόνι!
…………. (έρχομαι, β΄ εν.), πάμε καμιά βόλτα. Μην κάθεσαι όλη τη μέρα μπροστά στην τηλεόραση.
…………. (μαθαίνω, β΄ εν.) να μιλάς σωστά ελληνικά.
…………. (κάνω, β΄ πλ.) όπως σας είπε και μην ανησυχείτε.
…………. (σηκώνομαι, β΄ εν.) πια. …………. (ξυπνάω, β΄ εν.). Μεσημέριασε.

Key to exercise

Λέγε/ πες γρήγορα ό,τι έχεις να πεις.
Μερούλα, φάε το φαγητό σου.
Πάρτε βαθιά ανάσα και μετά βουτήξτε. Η θέα στο βυθό της θάλασσας είναι μαγευτική.
Στάσου ίσια. Πώς αλλιώς να σε μετρήσω;
Ανέβα στην καρέκλα και πιάσε το βιβλίο που σου ζήτησα.
Πάτε αριστερά, μετά στο δεύτερο στενό δεξιά και απέναντι από το ανθοπωλείο θα δείτε την κλινική.
Περίμενε ένα λεπτό να σου εξηγήσω.
Κοίτα/ κοίταξε πόσο χαρούμενος είναι.
΄Αστε/ αφήστε τα λόγια και ξεκινήστε τη δουλειά.
Κατεβείτε γρήγορα από τα ποδήλατά σας και γρήγορα για μπάνιο.
Πιες λίγο νερό να ξεδιψάσεις.
Βγείτε έξω από την κρυψώνα σας τώρα αμέσως.
Κάτσε/ κάθισε λίγο να ξεκουραστείς.
Βρες μου το τηλέφωνο του Άλκη, σε παρακαλώ.
Μπείτε στο αυτοκίνητο να φύγουμε.
Άκου/ άκουσε το αηδόνι!
Έλα, πάμε καμιά βόλτα. Μην κάθεσαι όλη τη μέρα μπροστά στην τηλεόραση.
Μάθε να μιλάς σωστά ελληνικά.
Κάντε όπως σας είπε και μην ανησυχείτε.
Σήκω πια. Ξύπνα. Μεσημέριασε.

Monday, 16 June 2014

Photograph - Athens

Wednesday, 19 February 2014

Literature (Elytis) – Past Tenses

Underline the Past Tenses of the text in the Indicative Mood.

Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες. Έπρεπε, λέει, να πιάσουμε τις γραμμές που κρατούσανε ως τότε οι Αρτινοί, από Χειμάρρα ως Τεπελένι. Λόγω που εκείνοι πολεμούσανε απ’ την πρώτη μέρα, συνέχεια, κι είχαν μείνει σχεδόν οι μισοί και δεν αντέχανε άλλο.
Δώδεκα μέρες κιόλας είχαμε μεις πιο πίσω, στα χωριά. Κι απάνω που συνήθιζε τ’ αυτί μας πάλι στα γλυκά τριξίματα της γης, και δειλά συλλαβίζαμε το γάβγισμα του σκύλου ή τον αχό της μακρινής καμπάνας, να που ήταν ανάγκη, λέει, να γυρίσουμε το μόνο αχολόι που ξέραμε: στο αργό και βαρύ των κανονιών, στο ξερό και στο γρήγορο των πολυβόλων.
Νύχτα πάνω στη νύχτα βαδίζαμε ασταμάτητα, ένας πίσω απ’ τον άλλο, ίδια τυφλοί. Με κόπο ξεκολλώντας το ποδάρι από τη λάσπη, όπου, φορές, εκαταβούλιαζε ίσαμε το γόνατο. Επειδή το πιο συχνά ψιχάλιζε στους δρόμους έξω, καθώς μες στην ψυχή μας. Και τις λίγες φορές όπου κάναμε στάση να ξεκουραστούμε, μήτε που αλλάζαμε κουβέντα, μονάχα σοβαροί και αμίλητοι, φέγγοντας μ’ ένα μικρό δαδί, μία-μία εμοιραζόμασταν τη σταφίδα. Η φορές πάλι, αν ήταν βολετό, λύναμε βιαστικά τα ρούχα και ξυνόμασταν με λύσσα ώρες πολλές, όσο να τρέξουν τα αίματα. Τι μας είχε ανέβει η ψείρα ως το λαιμό, κι ήταν αυτό πιο κι απ’ την κούραση ανυπόφερτο. Τέλος, κάποτε ακουγότανε στα σκοτεινά η σφυρίχτρα, σημάδι ότι κινούσαμε, και πάλι σαν τα ζα τραβούσαμε μπροστά να κερδίσουμε δρόμο, πριχτού ξημερώσει και μας βάλουνε στόχο τ’ αερόπλανα. Επειδή ο Θεός δεν κάτεχε από στόχους ή τέτοια, κι όπως το ‘χε συνήθειο του, στην ίδια πάντοτε ώρα ξημέρωνε το φως.
Τότες, χωμένοι μες στις ρεματιές, γέρναμε το κεφάλι από το μέρος το βαρύ, όπου δε βγαίνουνε όνειρα. Και τα πουλιά μας θύμωναν, που δε δίναμε τάχα σημασία στα λόγια τους – ίσως και που ασκημίζαμε χωρίς αιτία την πλάση. Άλλης λογής εμείς χωριάτες, μ’ άλλω λογιώ ξινάρια και σιδερικά στα χέρια μας, που ξορκισμένα να ‘ναι.
Οδυσσέας Ελύτης, «Το Άξιον Εστί», Ίκαρος: Αθήνα, σ. 30.