Grammar Exercises - Adverbs of Place

Use the correct preposition or case

1. Το σπίτι της είναι κοντά ….. λιμάνι.
2. Το εστιατόριο είναι απέναντι  ….. στάση του μετρό.
3. Κάθισε δίπλα  …..  Γιώργο. 
4.  Έμεινε πλάι  …...
5. Το μήλο κάτω  …..  μηλιά θα πέσει.
6. Η πετσέτα είναι κάτω  ….. πάτωμα.
7. Το κάδρο είναι πάνω  …..  κομοδίνο.
8. Το βάζο είναι πάνω  ….. κομοδίνο.
9. Η Αθηνά κρύβεται πίσω  …..  πόρτα.
10. Πίσω  …..  πόρτα είναι η κρεμάστρα.
11. Ο σκύλος είναι μπροστά  …..  σπίτι.
12. Η πάπια προχωράει μπροστά  …..  παπάκια.
13. Το ξενοδοχείο είναι μεταξύ  …..  σινεμά και  ….. σουπερμάρκετ.
14. Υπάρχουν προβλήματα ανάμεσα  …..  Παύλο και …..  Μαρία.
15. Το ψάρι είναι μέσα  ….. γυάλα.
16. Η γάτα έβγαλε το ψάρι έξω  ….. γυάλα.
17. Τα χελιδόνια πετούν χαρούμενα έξω …..  φύση.
18. Τα αστέρια είναι ψηλά  …..  ουρανό.
19. Το πληγωμένο πουλί πετούσε χαμηλά πάνω  …..  έδαφος.
20. Η Θεσσαλονίκη είναι  …..  βόρεια της Ελλάδας.
21. Νότια  …..  Κρήτης βρίσκονται η Αίγυπτος και η Λιβύη.
22. Η Γη γυρίζει γύρω  …..  Ήλιο.  
23. Ο Ανέστης είναι γύρω  …..  είκοσι.
24. Όταν πήγαν στο θέατρο, η Ελένη καθόταν στη μέση. Στα δεξιά  ….. ήταν η Σοφία και στα αριστερά  ….. ο Άλκης.
25. Έφερε το παγωμένο τσάι μέσα  …..  σπίτι και το έβαλε πάνω  …..  τραπεζάκι του κήπου δίπλα …..  ξαπλώστρες τους.

Key to exercise

1. Το σπίτι της είναι κοντά στο λιμάνι.
2. Το εστιατόριο είναι απέναντι από τη στάση του μετρό.
3. Κάθισε δίπλα στον Γιώργο.
4. Έμεινε πλάι του/ μας.
5. Το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει.
6. Η πετσέτα είναι κάτω στο πάτωμα.
7. Το κάδρο είναι πάνω από το κομοδίνο.
8. Το βάζο είναι πάνω στο κομοδίνο.
9. Η Αθηνά κρύβεται πίσω από την πόρτα.
10. Πίσω στην πόρτα είναι η κρεμάστρα.
11. Ο σκύλος είναι μπροστά στο σπίτι.
12. Η πάπια προχωράει μπροστά από τα παπάκια.
13. Το ξενοδοχείο είναι μεταξύ του σινεμά και του σουπερμάρκετ.
14. Υπάρχουν προβλήματα ανάμεσα στον Παύλο και τη Μαρία.
15. Το ψάρι είναι μέσα στη γυάλα. 
16. Η γάτα έβγαλε το ψάρι έξω από τη γυάλα.
17. Τα χελιδόνια πετούν χαρούμενα έξω στη φύση.
18. Τα αστέρια είναι ψηλά στον ουρανό.
19. Το πληγωμένο πουλί πετούσε χαμηλά πάνω από το έδαφος.
20. Η Θεσσαλονίκη είναι στα βόρεια της Ελλάδας.
21. Νότια της Κρήτης βρίσκονται η Αίγυπτος και η Λιβύη.
22. Η Γη γυρίζει γύρω από τον Ήλιο.
23. Ο Ανέστης είναι γύρω στα είκοσι.
24. Όταν πήγαν στο θέατρο, η Ελένη καθόταν στη μέση. Στα δεξιά της ήταν η Σοφία και στα αριστερά της ο Άλκης.
25. Έφερε το παγωμένο τσάι μέσα από το σπίτι και το έβαλε πάνω στο τραπεζάκι του κήπου δίπλα στις ξαπλώστρες τους.

Καλό Καλοκαίρι!

 Have a nice summer!

Νίκος Καββαδίας, "Του πολέμου. Στο άλογό μου"

Οι αρβύλες μου, οι κάλτσες, είχαν στεγνώσει. Κοίταξα έξω από ένα φεγγίτη.

-          Σταμάτησε η βροχή, είπα. Έχει αστροφεγγιά. Πάω να φορτώσω. Θα βρω το δρόμο μοναχός μου. Γεια σου.

-          Αν φοβάσαι να μείνεις εδώ, να σου φέρω τις σφαίρες από το τουφέκι του γιου μου, να τις βάλεις στην τσέπη σου. Τι σ’ έπιασε ξαφνικά;

Δεν αποκρίθηκα. Ήθελα να φύγω. Πέρασε απ’ το νου μου μια σκέψη: Μήπως όλα τα ΄χα κάνει για τούτη την κότα που έβραζε; Άρχισα να μαζεύω τα πράγματά μου.

-          Έχεις μάνα;

-          Ναι.

-          Αν θέλεις να σε ξαναδεί, κάτσε φρόνιμα. Μη σε ξεγελάει η αστροφεγγιά. Το ποτάμι, που θα περάσεις, έχει φουσκώσει. Θα πνιγείς σε βουρκόνερα. Γλίτωσες από πνίξιμο· θα σε κομματιάσουν οι λύκοι.

-          Ένα μήνα, που περπατάω, δεν έχω δει ένα λύκο.

-          Γιατί περπατάτε πολλοί μαζί. Φοβούνται το σαματά κι αλαργεύουν.

Μου ΄δωσε το τσίπουρο. Έβαλε σ’ ένα βαθύ πιάτο φαΐ και το πήγε του γιου του.

Γέμισε μια γαβάθα ζουμί και μου το ΄δωσε.

Νίκος Καββαδίας, «Του πολέμου. Στο άλογό μου», Άγρα: Αθήνα 1987, σσ. 26-27.

Picture - Athens

Ευγενία Φακίνου, "Νυχτερινή Ακρόαση"

Το χειμώνα, όμως, ο άντρας, ο ερημίτης, ο ασκητής, έπρεπε να μαγειρεύει με σύστημα, να προγραμματίζει προσεκτικά και με φειδώ τα τρόφιμα που είχε στο ντουλάπι του, αφού το κοντινότερο μαγαζάκι ήταν στην τουριστική παραλία, πέντε χιλιόμετρα χωμάτινου δρόμου, όλο επικίνδυνες στροφές στο φρύδι των απόκρημνων ακτών· η θάλασσα έχασκε από κάτω κι οι άνεμοι πλαγιοκοπούσαν με ορμή το ποδήλατό του, το μοναδικό μέσο που είχε για τις μεγάλες αποστάσεις.

Μαγείρευε μια φασολάδα και περνούσε τέσσερις μέρες – εδώ φαινόταν κι η αξία του ψυγείου, που λειτουργούσε με υγραέριο, ακριβό απόκτημα αλλά αναγκαίο, αφού ήταν αδύνατον να φτάσει το ηλεκτρικό μέχρι το σπιτάκι του. Εκτός από όσπρια, ρύζι και ζυμαρικά, είχε αναγάγει σε τέχνη τη χρήση του κορνμπίφ, που το χρησιμοποιούσε φτιάχνοντας μακαρονάδες, γιουβέτσι ή κάποιου είδους γιουβαρλάκια. Του άρεσε η μαγειρική ως απασχόληση, ιδίως το χειμώνα, κι ακόμα περισσότερο ως τέχνη. Πώς συνδυάζοντας παράταιρα υλικά μπορείς να πετύχεις διαφορετικές γεύσεις και να έχεις αναπάντεχο αλλά εύγευστο αποτέλεσμα.

Μια άλλη χειμωνιάτικη ασχολία του ήταν να σκαλίζει θαλασσόξυλα, που είχε μαζέψει στις καλοκαιρινές βόλτες του στις γειτονικές ή και στις πιο απομακρυσμένες παραλίες. Έβρισκε κι άλλους θησαυρούς που είχε βγάλει η θάλασσα – κομμάτια από παιδικά παιχνίδια, χρωματιστά γυαλιά από μπουκάλια μπίρας ή κρασιού, που τα κύματα είχαν λειάνει και στρογγυλέψει όμορφα.  Τα είχε συγκεντρώσει σ’ ένα καφάσι και διάλεγε από κει ό,τι του χρειαζόταν. Περνούσε έτσι σκαλίζοντας και στολίζοντας θαλασσόξυλα τις μακριές νύχτες του χειμώνα, η λάμπα πετρελαίου φώτιζε γλυκά και την προτιμούσε απ’ τη μεγάλη λουξ – την είχε ανασύρει από τα σκουπίδια, την είχε διορθώσει και την είχε κρεμάσει απ’ το ταβάνι του δωματίου – που είχε ψυχρό φως και ξόδευε υγραέριο, κι ήταν πολύ βαριές οι μπουκάλες για να τις κουβαλάει δεμένες στη σχάρα του ποδηλάτου του.

Ο σκύλος δίπλα του τον κοιτούσε μ’ ευλάβεια, σαν να τον θαύμαζε που έφτιαχνε τέτοια καλλιτεχνήματα. Τον κοιτούσε κι ο άντρας και του απευθυνόταν λες κι ήταν άνθρωπος, ένας φίλος αγαπητός – που ήταν κιόλας. Το όνομα του σκύλου ήταν Μιλάνος, επειδή τον είχε βρεις κουτάβι, έξω από έναν κάδο σκουπιδιών, στην ιταλική μεγαλούπολη του βορρά, να τρέμει απ’ το κρύο και το φόβο του. Τον είχε τυλίξει με μια πετσέτα και τον είχε βάλει στην κουκέτα του, πίσω στην καμπίνα της νταλίκας που οδηγούσε. Είχαν περάσει δώδεκα χρόνια από τότε, «Γερνάμε παρέα», του έλεγε συχνά, κι ο Μιλάνος έδειχνε να καταλαβαίνει τι του έλεγε.

Ευγενία Φακίνου, «Νυχτερινή Ακρόαση», Καστανιώτης: Αθήνα 2018, σσ. 177-178.

Καλό Πάσχα! Καλή Ανάσταση!

Poetry - Anagnostakis

Θά ῾ρθει μιὰ μέρα

Θά ῾ρθει μιὰ μέρα ποὺ δὲ θά ῾χουμε πιὰ τί νὰ ποῦμε
Θὰ καθόμαστε ἀπέναντι καὶ θὰ κοιταζόμαστε στὰ μάτια
Ἡ σιωπή μου θὰ λέει: Πόσο εἶσαι ὄμορφη, μὰ δὲ
βρίσκω ἄλλο τρόπο νὰ στὸ πῶ
Θὰ ταξιδέψουμε κάπου, ἔτσι ἀπὸ ἀνία ἢ γιὰ νὰ
ποῦμε πὼς κι ἐμεῖς ταξιδέψαμε.
Ὁ κόσμος ψάχνει σ᾿ ὅλη του τὴ ζωὴ νὰ βρεῖ τουλάχιστο
τὸν ἔρωτα, μὰ δὲν βρίσκει τίποτα.
Σκέφτομαι συχνὰ πὼς ἡ ζωή μας εἶναι τόσο μικρὴ
ποὺ δὲν ἀξίζει κἂν νὰ τὴν ἀρχίσει κανείς.
Ἀπ᾿ τὴν Ἀθήνα θὰ πάω στὸ Μοντεβίδεο ἴσως καὶ
στὴ Σαγκάη, εἶναι κάτι κι αὐτὸ δὲ μπορεῖς
νὰ τὸ ἀμφισβητήσεις.
Καπνίσαμε -θυμήσου- ἀτέλειωτα τσιγάρα
συζητώντας ἕνα βράδυ
-ξεχνῶ πάνω σὲ τί- κι εἶναι κρῖμα γιατὶ ἦταν τόσο
 μα τόσο ἐνδιαφέρον.
Μιὰ μέρα, ἂς ἤτανε, νὰ φύγω μακριά σου ἀλλὰ κι
ἐκεῖ θά ῾ρθεις καὶ θὰ μὲ ζητήσεις
Δὲ μπορεῖ, Θέ μου, νὰ φύγει κανεὶς μοναχός του.

 http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/manolhs_anagnwstakhs_poems.htm#%CE%A0%CE%95%CE%9D%CE%A4%CE%95_%CE%9C%CE%99%CE%9A%CE%A1%CE%91_%CE%98%CE%95%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91